11! Ve geri sayım başlar..

 Can bu ay ilk kez uçak yolculuğu yaptı, hiç gitmediği kadar uzaklara gitti..

Farklı dilde konuşan, farklı renkte insanlar gördü, anlamaya çalıştı, şaşırdı :)

Bol bol gezdi, çevresine boncuk gözlerle baktı, tanıdık birilerini, bişeyleri aradı,

belki yuvasını, yatağını özledi,

belki de annecii yanında olduğu için pek umursamadı.. 

Emekleme kabiliyetini ve hızını artırıp, evin bilinmeyen köşelerini keşfetmeye başladı.

Artık iki poğaça ayağı üstünde bi kaç saniye de olsa durabildiğini farketti,

minik parmaklarını daha verimli kullanabildiğini de :)

Işıklara, lambalara, ledlere her geçen gün daha derinden bağlandı :)

Sudan çıkmak istemedi, bulabildiği iki damlayı bile değerlendirdi,

ıslandı, ıslattı, mutlu oldu.. 

"Aç ağzını annecim" diye verdiğim yiyeceğe bi göz atıp,

yiyip yememeyi düşünmeye, belki de yemek seçmenin ilk sinyallerini vermeye başladı..

Ben "Nasıl geçti 11 ay, hiç anlamadım" derken minik oğlum Can büyüdü,

"Anneciim" diye boynuma sarılacağı güne biraz daha yaklaştı :)

Güney Fransa - Cannes'da bir "Celeb mom" olma çabası

Cannes şık plajları, lüks mekanları ve tatilin en sıcak havasıyla karşıladı bizi..

Yine sahil boyunca yürümeli, yemyeşil parklarda takılmalı,

küçük lezzet molaları vermeli sakin bir şehir turu yaptık.

Son olarak iyi kötü bi oyunculuk geçmişim var diyip

Can'ı kucağıma almaktan buruşmuş elbisemle kırmızı halıda pozumu da verdim rahatladım, oh! :)

Güney Fransa - Şirin köyler, kasabalar

Nice'i doya doya gezip, bütün sokakları ezberledikten sonra,

çok yakınımızdaki Saint-Paul-de-Vence ve Eze'i görmemek olmaz dedik ve düştük yollara..

Araba koltuğu ve puset yerine

anneciinin ve babacıının kucağını tercih eden minik oğlumuzla

"büyük ihtimalle çıkamayız" dediğimiz tepelere çıktık,

"aman oraya da girmeyiz napalım" dediğimiz sokaklara girdik :)

Yeni insanlar tanımak, yeni yerler görmek, yeni "mam"lar yemek Can'ın da hoşuna gitti,

o küçük tipiyle bize ayak uydurmaya çalıştı miniğim.

Uyuması için çaresizce çırpındığımız,

saatlerdir hiç bişey yememesini dert ettiğimiz zamanlar oldu elbet ama,

beraber uzaklarda olma, yeni şeyler keşfetme hissi hepsini geride bıraktı sanki :)