Cancığım büyüyor, büyüdükçe yerinde duramıyor,
kafasının üstüne düşmeden oturabilmek, bi an önce emeklemek,
hatta yürümek, koşmak, oynamak istiyor :)
Pozlarımız da bu yüzden biraz tepetaklak, biraz yan yatmış, biraz heyecanlı olabiliyor :)
Tüm bunlara rağmen efendiliğinden bir şey kaybetmeyen sevgili oğluma
anneciğinden belki klişe ama bence en değerli anne nasihati geliyor:
İnsanları, hayvanları, doğayı sev, hatta yapabiliyorsan karşılıksız sev,
içinde kötü hislere, nefrete hiç yer olmasın,
aklını, yeteneklerini insanların ve dünyanın iyiliği için kullan..
Çünkü bu güzel ülkenin ve dünyanın geleceği
senin o minicik masum kalbinde saklı biricik oğlum..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder