Mevsimler değişiyor, minik oğlum Can büyüyor..
Hayatının ilk 2 ayını cıbıl badilerle geçiren minik sarı balığımız,
önce serin havayla ve düğme burnunu üşüten rüzgarla,
sonra da iki tel saçını ıslatan yağmurla tanıştı :)
Şapkaları sevmedi, kolları bacakları hep çıplak kalsın istedi..
Ama hayat hep günlük güneşlik değil ki sevgili oğlum,
ne yazık ki seni bekleyen soğuk ve zorlu günler de olacak..
Bu dokunaklı metafordan sonra sana son sözüm,
"Kış kapıda miniğim" ya da başka bir deyişle "Winter is coming" :D
